Lewis'in En Zorlu Gecesi: Mercer, Tartışmalı Maçın Perde Arkasını Anlattı
Lewis, ağır siklet tarihinin en başarılı dövüşçülerinden biri. Üç kez dünya şampiyonu, iki kez lineal şampiyon oldu ve tartışmasız şampiyonluk unvanını elinde tuttu; tüm bunları 1988’de Seul’deki Olimpiyat Oyunları’nda Altın madalya kazandıktan sonra başardı.
Kariyeri boyunca Oliver McCall ve Hasim Rahman’a karşı iki sürpriz yenilgi aldı ancak rövanş maçlarında her ikisini de durdurmayla (nakavt/teknik nakavt) mağlup ederek intikamını aldı. Mike Tyson, Vitali Klitschko, Frank Bruno ve Evander Holyfield gibi isimleri yendi ancak en zorlu gecelerinden biri, kariyerinin ortalarında, Ray Mercer’a karşı yaptığı 30. maçında geldi.
Şimdi 64 yaşında olan Mercer, Slater’s Boxing YouTube kanalına yaptığı açıklamada, 10 Mayıs 1996’da Madison Square Garden’da yaptıkları maçtan sonra Lewis’in ringde kendisine galibiyeti hak ettiğini söylediğini iddia etti. Ancak bunun yerine, Lewis oybirliğiyle alınan kararla maçı kazandı ve bir sonraki dövüşünde McCall’u yenerek WBC unvanını kazandı.
Mercer şöyle konuştu: “Evet, o maçı ben kazandım, dostum. Bana bunu itiraf etti. O biliyor, bir dövüşçü bilir. O maçı ben kazandım. Bana, ‘Biliyorum sen kazandın,’ dedi. Ben de ona, ‘Senin çekinin yarısı nerede!’ dedim. O da ‘Tamam’ dedi. Onu her gördüğümde, hala beklediğimi söylüyorum! Onu Mike Tyson’la dövüşmesi için hazırlıyorlardı. İşte olan buydu, bu yüzden galibiyeti ona verdiler.”
Mercer, 2008 yılında 44 maçta 36 galibiyetlik bir rekorla ve bir kez WBO ağır siklet şampiyonu unvanını kazanmış olarak emekli oldu. Tim Witherspoon ve Tommy Morrison’a karşı dikkate değer galibiyetler alırken, Larry Holmes, Wladimir Klitschko ve Evander Holyfield gibi isimlere mağlup oldu.
Boks dünyasının nefesini tutarak beklediği Chris Eubank Jr. ile Conor Benn arasındaki dev maç için tarih ve yayın detayları netleşiyor. İki ezeli rakip, babalarının efsanevi rekabetinin gölgesinde, 26 Nisan Cumartesi akşamı kozlarını paylaşacak. Karşılaşmanın Birleşik Krallık ve uluslararası ana yayıncısı DAZN PPV (Öde-İzle) olacak. Alt kart maçlarının Türkiye saati ile akşam saatlerinde (tahmini 19:30 civarı) başlaması, Eubank Jr. ve Benn’in ringe çıkışının ise gecenin ilerleyen saatlerinde, muhtemelen Türkiye saati 23:00’dan sonra gerçekleşmesi öngörülüyor. Ancak kesin ring yürüyüşü saati, önceki maçların süresine göre değişiklik gösterebilir. Bu dev mücadele öncesinde Conor Benn, iddialı açıklamalarıyla dikkat çekiyor.
Benn Kendine Güveniyor: “Rakibimi Yok Edeceğim”
‘The Destroyer’ lakaplı Conor Benn, Chris Eubank Jr. ile yapacağı merakla beklenen karşılaşma öncesinde bahisçilerin kendisini zayıf görmesine (underdog) aldırış etmiyor. Yarı orta siklet yıldızı, maça makul oranlarla favori olmayan taraf olarak girse de, bu durum özgüvenini zerre kadar sarsmış değil. Benn, maç başladığında rakibini “yok edeceğinde” ısrarcı ve Cumartesi günkü bu gişe rekorları kırması beklenen husumet dolu maça iddialı bir şekilde hazırlanıyor.
Benn’in Zafer Formülü: Hız ve Güç
Benn’in rakibini durdurma potansiyeli kesinlikle mevcut. Namağlup kariyeri, güçlü yumrukları ve Chris Algieri ile Samuel Vargas gibi isimlere karşı sergilediği hızlı bitirici performansı, onun ne kadar tehlikeli bir boksör olduğunu kanıtlıyor. Benn’in stratejisinin, maçın başından itibaren Eubank Jr.’a baskı kurarak hızlı bir sonuç aramak üzerine kurulu olması bekleniyor.
Eubank Jr.’ın Zaafları ve Smith Maçından Çıkarılan Dersler
Diğer tarafta, Chris ‘Next Gen’ Eubank Jr.’ın geçmiş performanslarında, özellikle de 2023’te Liam Smith ile yaptığı ilk maçta, erken baskı altında zorlandığı ve hızlı darbeler aldığında savunmasız kalabildiği görüldü. O maçta Liverpoollu ‘Beefy’ lakaplı Smith, Eubank Jr.’ı ilk rauntlarda sarsmış ve dördüncü rauntta gelen nakavt öncesinde Eubank Jr.’ın saldırılara cevap vermekte zorlandığı gözlemlenmişti. Bu durum, Benn için potansiyel bir zaaf noktası olarak öne çıkıyor.
Deneyim Farkı ve Smith’in “Yol Haritası”
Ancak, Benn ile Smith arasında önemli bir fark bulunuyor: Deneyim. Liam Smith, eski bir dünya şampiyonu olarak Canelo Alvarez ve Jaime Munguia gibi elit boksörlerle ringi paylaşmış, kanıtlanmış bir isim. Eubank Jr. ile karşılaşmak, Smith için kariyerinde alışılmadık bir durum değildi. Smith’in ilk maçtaki yıkıcı performansı, Benn için bir “yol haritası” sunuyor olabilir ve Benn’in özgüveninin bir kısmının bu performanstan kaynaklandığı düşünülebilir. Yine de Benn’in, Smith’in sahip olduğu üst düzey deneyime henüz sahip olmadığını unutmamak gerek.
Benn İçin Riskler ve Alternatif Plan İhtiyacı
Benn, zafere ulaşmak için sadece hızlı başlangıç stratejisine güvenemez. İstediği kadar hızlı başlayabilir, ancak bu stratejinin işe yaraması için ilk rauntlarda Eubank Jr. üzerinde belirgin bir etki yaratması şart. Eğer bunu başaramazsa, özellikle maçın ilk dört raundundan sonra Eubank Jr. hala ayakta kalırsa, bu riskli strateji geri tepebilir. Daha iri ve fiziksel olarak güçlü olan Eubank Jr.’ın da benzer bir hızla karşılık vermesi veya Benn’in ilk saldırılarını etkili bir savunmayla savuşturması durumunda, Benn’in anında farklı bir plana geçmesi gerekecektir.
Eubank Jr.’ın Stratejisi: Sabır ve İlerleyen Rauntlar
Eubank Jr. ve ekibinin, Benn’in hızlı bir başlangıç yapmasını bekleyeceği aşikar. Eubank Jr.’ın planı muhtemelen Benn’in ilk rauntlardaki fırtınasını atlatmak, akıllı bir savunma yapmak ve maçı ilerleyen rauntlara taşımak olacaktır. Benn’in enerjisini idareli kullanması ve saldırılarını akıllıca planlaması hayati önem taşıyor. Eğer Eubank Jr.’ın savunması Benn’in ilk hücumlarını etkisiz hale getirirse, Benn’in maçı kazanmak için farklı bir taktik geliştirmesi gerekecek.
Maçın Kaderi Son Rauntlarda Belli Olabilir
Eğer bu dövüş ilerleyen rauntlara taşınırsa ve Benn’in enerjisi ilk yarıda tükenirse, kontrol Eubank Jr.’a geçebilir. Eubank Jr., kariyerinde geç galibiyetler almaya alışkın bir boksör; son iki zaferini maçın ikinci yarısında durdurma (stoppage) ile elde etti. Eğer maç kritik son rauntlara kalırsa, Eubank Jr.’ın tecrübesi ve dayanıklılığıyla rüzgarı kendi lehine çevirme potansiyeli yüksek. Benn’in ise yumruklarını isabetli kullanması ve enerjisini maçın tamamına yayması gerekecek. Bu dev karşılaşma, stratejilerin, gücün ve dayanıklılığın çarpışacağı unutulmaz bir boks gecesi vaat ediyor.
Sheffield’dan gelen 15 kişilik bir kadın korosu, Ben Whittaker’ın kefaret atışı için son ring yürüyüşüne eşlik etti. Kimsenin beklemediği bir Liam Cameron rövanşından önceki altı ay boyunca bolca alay edilmiş, eleştirilmiş ve sorgulanmıştı. Sonuç, Riyad’da tam olarak herkesin olacağını varsaydığı gibi, hızlı ama acımasız bir gece işiydi.
Yedi dövüşlük programın tamamı Birleşik Krallık’ta Sky Sports ve ABD’de TrillerTV+ üzerinden yayınlandı, ilk üç ön eleme ise Sky Sports Boxing ve YouTube’da gösterildi.
“Öldüğümü sandılar,” Whittaker’ın ring yürüyüşünden tekrarlanan bu şarkı sözü, 15.655 kişilik kapalı arena çevresinde yankılanıyordu, yüzlerce kişi ayaktaydı.
Hakem Howard Foster ikinci raundun 1:53’ünde maçı durdurdu. Whittaker, Temmuz 2022’de Bournemouth’taki profesyonel debutunda Greg O’Neill’ı saf dışı bıraktığından bu yana en hızlı nakavtını gerçekleştirdi.
Whittaker maç sonrası Sky’dan Andy Scott’a “Bunu yapacağımı biliyorduk, hayatımın en iyi kampı olduğunu söylerken ciddiydim, son dövüşten sonra birçok insan benden elini çekmişti ama Andy geldi ve bana İrlanda’ya katıl, göreceksin dedi” diye konuştu.
“Suudi Arabistan’da olanların olması gerekiyordu, beni daha çok çalıştırdı. Hala gösterişli ve dikkat çekiciyim, ring yürüyüşümü gördünüz, ama ringde çok disiplinliydim… kilitlendim ve gerçek Ben Whittaker’ı gördünüz.”
Promotörü, BOXXER başkanı Ben Shalom, ofiste geçirdiği erken bir akşamın ardından değeri yeniden artacak olan 27 yaşındaki boksörle duyduğu gururdan bahsetti. “Gelecek çok parlak, İngiliz boksunun en büyük yıldızı o.”
Sıradaki kim gelince? Whittaker sadece bir süre keyfine bakmak ve sıkı bir diyet planına uyduktan sonra en sevdiği sağlıksız yiyecekleri tekrar yemek istiyor. “Hayatımı yaşıyordum ama karnıma biraz yiyecek girmesi gerekiyor ve tekrar başlayacağız, o brokoli zırvalığı yok!”
Milyonerin Ring Oyunu: Jorge Kahwagi ve Şaibeli 'Yenilmezlik' Serisi
Boks tarihi, unutulmaz şampiyonlar, destansı savaşlar ve dramatik anlarla doludur. Ancak arada sırada, sporun ciddiyetini sorgulatan, izleyenleri şaşkınlığa uğratan ve hatta öfkelendiren figürler de ortaya çıkar. Meksikalı politikacı, iş adamı ve televizyon kişiliği Jorge Antonio Kahwagi Macari, tam da böyle bir figürdü. Özellikle 2000’lerin ortaları ve 2010’larda ringlere geri dönüşüyle yaptığı maçlar, “sahte,” “danışıklı dövüş,” ve “boksa hakaret” gibi ağır eleştirilerle anıldı. Peki, Kahwagi’nin bu tartışmalı boks serüveni neydi ve neden bu kadar çok konuşuldu?
Jorge Kahwagi Kimdir? Ring Dışındaki Güçlü Figür
Bokstaki tuhaf kariyerine geçmeden önce, Jorge Kahwagi’nin kim olduğunu anlamak önemlidir. Lübnan asıllı zengin bir ailenin çocuğu olan Kahwagi, Meksika’da tanınmış bir iş adamıydı. Aynı zamanda siyasete atılmış, milletvekilliği yapmış ve çeşitli partilerde görev almıştı. Medyatik kişiliği, lüks yaşam tarzı ve sık sık magazin basınında yer almasıyla da biliniyordu. Gençliğinde kısa bir boks geçmişi olsa da, asıl kariyeri siyaset ve iş dünyası üzerine kuruluydu.
Sürpriz Geri Dönüş ve Başlayan Şüpheler
2000’lerin başında, uzun bir aradan sonra ve ilerlemiş yaşına rağmen Kahwagi’nin profesyonel boksa geri dönme kararı alması şaşkınlık yarattı. İlk başlarda bu durum, zengin bir iş adamının eski tutkusunu yeniden canlandırması olarak görülebilirdi. Ancak yaptığı maçlar birbiri ardına geldikçe, şüpheler de artmaya başladı.
Kahwagi, genellikle kendisinden daha deneyimsiz veya kariyerinin sonuna gelmiş, pek tanınmayan rakiplerle karşılaşıyordu. Maçların kendisi ise izleyenlerde büyük bir soru işareti bırakıyordu:
Rakip Davranışları: Kahwagi’nin rakiplerinin çoğu, ringde son derece pasif ve isteksiz görünüyordu. Yumruk atmaktan çekiniyor, savunmada kalıyor ve Kahwagi’nin hafif dokunuşlarıyla bile kolayca yere düşüyorlardı. Nakavt anları genellikle inandırıcılıktan uzaktı; rakiplerin adeta “rol yaptığı” veya önceden belirlenmiş bir senaryoyu uyguladığı izlenimi hakimdi. Bazı rakiplerin yumrukları Kahwagi’ye ulaşmadan önce durakladığı veya hedefini bariz şekilde ıskaladığı gözlemlendi.
Maçların Kısa Sürmesi: Kahwagi’nin maçlarının büyük çoğunluğu ilk veya ikinci rauntta, hızlı ve genellikle anti-klimaktik (beklentiyi karşılamayan) nakavtlarla bitiyordu. Gerçek bir mücadele, strateji veya dayanıklılık testi yaşanmıyordu.
Kahwagi’nin Fiziği ve “İmplant” Tartışmaları: Özellikle 2015’teki son maçlarında Kahwagi’nin fiziği büyük alay konusu oldu. Aşırı derecede şişkin ve doğal görünmeyen göğüs kasları, bariz bir şekilde estetik implant ürünüydü. Bu durum, ringdeki performansının inandırıcılığını daha da zedeliyor ve olayı bir spor müsabakasından çok bir “ucube gösterisine” (freak show) benzetiyordu. Sosyal medya ve boks forumları, Kahwagi’nin “plastik kasları” ile ilgili espriler ve eleştirilerle dolup taştı.
Tepkiler: Öfke, Alay ve Boksa Hakaret
Kahwagi’nin maçları, boks camiasında ve sporseverler arasında büyük ölçüde olumsuz tepkiyle karşılandı. Birçok kişi bu maçları:
Boksa Hakaret: Sporun ruhuna, dövüşçülerin emeğine ve gerçek mücadelenin değerine bir hakaret olarak gördü.
Maskaralık/Sirk Gösterisi: Ciddi bir spor müsabakası yerine, önceden planlanmış bir tiyatro veya sirk gösterisi olarak nitelendirdi.
Seyirciyi Kandırmak: Bilet alan veya maçı izleyen seyircilerin aldatıldığını savundu.
Tehlikeli Bir Örnek: Sporun itibarını zedeleyen ve yanlış bir algı yaratan tehlikeli bir durum olarak değerlendirdi.
Meksika’daki bazı boks otoriteleri ve gazeteciler de bu maçların düzenlenmesine izin verilmesini eleştirdi, ancak Kahwagi’nin nüfuzu ve popülaritesi nedeniyle bu “gösterinin” devam ettiği görüldü.
Motivasyon: Ego mu, Şov mu?
Peki, zaten zengin ve ünlü olan Kahwagi neden böyle bir yola başvurdu? Kesin nedenleri bilmek zor olsa da, çeşitli spekülasyonlar yapıldı:
Ego Tatmini: Kendi gücünü ve yenilmezliğini (sahte de olsa) ringde sergileme arzusu.
Popülerlik ve Gündemde Kalma: Medyanın ilgisini çekmek ve sürekli gündemde kalmak.
Farklı Bir Deneyim Arayışı: Belki de hayatına farklı bir heyecan katma isteği.
Sebebi ne olursa olsun, sonuç boks sporu adına utanç verici ve Kahwagi’nin boks mirası (eğer varsa) açısından son derece olumsuz oldu.
Jorge Kahwagi’nin boks kariyeri, paranın ve şöhretin sporun gerçekliğini nasıl manipüle edebileceğinin tuhaf bir örneği olarak tarihe geçti. Rakiplerinin şüpheli performansları, maçların inandırıcılıktan uzaklığı ve Kahwagi’nin tartışmalı fiziği, onu boks tarihinin en garip ve en çok eleştirilen figürlerinden biri yaptı. Onun “maçları”, gerçek boks tutkunları için bir hayal kırıklığı ve sporun ciddiyetine vurulmuş bir darbe olarak hatırlanacaktır. Kahwagi’nin ringdeki varlığı, bir başarı öyküsü değil, boks dünyasının zaman zaman ne kadar absürtleşebileceğinin bir kanıtı niteliğindedir.
Meksikalı Yıldız Canelo, İkinci Mağlubiyetinin Rövanşını İstiyor
Guadalajara, Meksika doğumlu 34 yaşındaki boksör, süper orta siklet bölümünde baskın bir güç oldu ve 168 libre (lbs) limitindeki her maçında yenilgisiz kaldı.
Canelo, Kasım 2021’deki mücadelelerinin sondan bir önceki raundunda Caleb Plant’i durdurduğunda, bölümün ‘dört kemer dönemindeki’ ilk tartışmasız şampiyonu olarak tarih yazdı.
Ayrıca Gennadiy Golovkin, Jermell Charlo ve Jaime Munguia gibi isimlere karşı etkileyici galibiyetler elde etti, ancak Meksikalı ikon, kendi alışılagelmiş sikletinin dışından bir ismi hedefliyor.
Canelo, Mayıs ayında IBF şampiyonu William Scull ile karşılaştığında 168 libredeki tüm kemerleri bir kez daha ele geçirme şansına sahip olarak ringe geri dönecek. Eğer galip gelirse, ardından dört farklı siklette dünya şampiyonu Terence Crawford’a karşı devasa bir mücadeleye girmesi bekleniyor.
Bu iki dövüş, onun ringdeki 2025 yılını tamamlayacak, ancak The Ring Magazine’e konuşan Canelo, gelecek yıl Rus harikası Dmitry Bivol’a karşı bir rövanş arzusunu dile getirdi. Bivol, 2022’de 175 librede (lbs) karşılaştıklarında onu mağlup eden sadece ikinci boksör olmuştu.
“Umarım Bivol ile rövanş yapma fırsatım olur, 175 librede gerçekten kabul edeceğim tek maç bu ama göreceğiz. Kendime ‘Hey, o dövüşten bir şeyler öğrendin’, neleri tekrar yapmaman gerektiğini söylemek istiyorum. İçimde ‘Hey, ondan daha iyi bir dövüşçü olduğunu göstermen gerekiyor’ diyen bir his var.”
Bivol, dövüştüklerinde WBA hafif ağır siklet unvanını oybirliğiyle aldığı kararla başarılı bir şekilde savundu ve Floyd Mayweather Jr.’dan sonra Meksikalı yıldızın rekoruna bir leke (mağlubiyet) ekleyen ikinci boksör oldu.
Rusya’dan 34 yaşındaki boksör, 22 Şubat’taki rövanş maçında Artur Beterbiev’i mağlup ettiğinde yakın zamanda tartışmasız şampiyon oldu ve ikili arasında bir üçlemenin 2025 sona ermeden gerçekleşmesi muhtemel görünüyor.
Yenilgisizdi, Ama Kendine Yenildi: Ike Ibeabuchi'nin Trajik Hikayesi
1990’ların sonu… Ağır siklet boks dünyası yeni bir kral arayışındaydı. Mike Tyson’ın fırtınası dinmiş, Evander Holyfield ve Lennox Lewis gibi isimler zirvede yer alsa da, ufukta beliren Nijerya asıllı bir güç, tüm dengeleri alt üst etmeye aday görünüyordu: Ike “The President” Ibeabuchi. Korkutucu fiziksel gücü, sarsılmaz çenesi, bitmek tükenmek bilmeyen kondisyonu ve ringdeki acımasızlığıyla kısa sürede adından söz ettiren Ibeabuchi, sadece 20 maçta yenilgi yüzü görmeden (15’i nakavtla) zirveye tırmanıyordu. Peki, böylesine parlak bir geleceği olan, şampiyonluk kemerlerine ambargo koyması beklenen bu yenilgisiz kabus, neden bir anda ortadan kayboldu ve bir daha asla ringlere dönemedi? Cevap, ringin parlak ışıklarından uzakta, karanlık bir otel odasında ve mahkeme salonlarında yatıyor.
“The President”: Nijerya’dan Zirveye Uzanan Güçlü Yumruklar
1973 yılında Nijerya’da doğan Ikeagwu Ibeabuchi, genç yaşta boksa olan yeteneğiyle dikkat çekti. Annesinin teşvikiyle Amerika Birleşik Devletleri’ne gelen Ibeabuchi, amatör kariyerinin ardından 1994 yılında profesyonel oldu. Fiziksel olarak tam bir ağır sikletti: Güçlü, atletik ve rakiplerini yıpratan bir stile sahipti.
Kariyerinin dönüm noktası, 1997 yılında geleceğin bir diğer korkulan ismi David Tua ile yaptığı maç oldu. Boks tarihinin en vahşi ve aksiyon dolu maçlarından biri olarak kabul edilen bu mücadelede, iki boksör tam 12 raunt boyunca inanılmaz sayıda yumruk attı. CompuBox istatistiklerine göre maçta atılan 1730 yumruk, o dönem için ağır siklet rekoruydu. Ibeabuchi, bu acımasız savaştan puanla galip ayrılarak adını tüm dünyaya duyurdu. Artık o, sadece potansiyel bir tehdit değil, şampiyonluk adayları arasında adı en çok geçen isimlerden biriydi.
Ardından gelen galibiyetler ve özellikle 1999 yılında teknik ustalıkla bilinen, geleceğin şampiyonu Chris Byrd’ü 5. rauntta acımasız bir şekilde nakavt etmesi, Ibeabuchi’nin sadece kaba kuvvete sahip olmadığını, aynı zamanda ring zekası ve bitiriciliğe de sahip olduğunu gösterdi. 20-0’lık kusursuz bir karneye ulaşmış, ağır sikletin en korkulan adamı haline gelmişti. Lennox Lewis, Evander Holyfield gibi isimlerle yapacağı olası maçlar ve dünya şampiyonluğu sadece an meselesi gibi görünüyordu.
Karanlığa Atılan Adım: The Mirage Olayı ve Tutuklama
Ancak ringdeki başarısının gölgesinde, Ibeabuchi’nin kişisel hayatında ve davranışlarında bazı rahatsız edici işaretler belirginleşmeye başlamıştı. Daha önceki bazı küçük olaylarda da adı geçen Ibeabuchi için kariyerini bitirecek olan sonun başlangıcı, Temmuz 1999’da Las Vegas’taki The Mirage Hotel & Casino’da yaşandı. Raporlara göre, Ike Ibeabuchi, otel odasına çağırdığı 21 yaşındaki bir eskort/dansçı kadına cinsel saldırıda bulunmakla suçlandı. İddialara göre, mağdur kadın kendini banyoya kilitleyerek kurtulmayı başardı ve hemen polisi aradı. Bu ihbar üzerine harekete geçen polis ekipleri, Ibeabuchi’yi olay yerinde derhal tutukladı. Bu tutuklama, sadece bir geceyi değil, Ibeabuchi’nin tüm geleceğini karartacak hukuki bir sürecin başlangıcıydı.
Yasal Labirent, Akıl Sağlığı Değerlendirmesi ve Mahkumiyet
Tutuklanmanın ardından başlayan yargılama süreci, Ibeabuchi’nin zihinsel durumu nedeniyle oldukça karmaşık bir hal aldı. Avukatları, müvekkillerinin zihinsel olarak dengesiz olduğunu, bipolar bozukluk belirtileri gösterdiğini ve bu nedenle yargılanmaya ehil olmadığını savundu. Mahkeme bu savunmayı dikkate alarak, Ibeabuchi’nin bir dönem yargılanmaya ehil olmadığına karar verdi ve onu Nevada’daki bir akıl sağlığı merkezine gönderdi.
Daha sonra yargılanmaya ehil olduğuna karar verildiğinde, Ibeabuchi ve avukatları tam bir duruşma yerine farklı bir yol izledi. 2001 yılında, hukuk sisteminde “Alford Plea” (Alford Savunması) olarak bilinen bir savunma anlaşması yaptı. Bu anlaşmada Ibeabuchi, suçu işlediğini resmen kabul etmedi, ancak savcılığın kendisini mahkum etmeye yetecek kadar kanıtı olduğunu kabul etti. Bu stratejik hukuki manevra sonucunda, Ibeabuchi “suç işleme kastıyla darp” (felony – ağır suç) ve “cinsel saldırı teşebbüsü” (gross misdemeanor – daha hafif suç) suçlamalarından mahkumiyet aldı.
Hapis Cezası ve Bir Kariyerin Sonu: Ringlerden Parmaklıklara
Mahkeme, aldığı mahkumiyetler neticesinde Ibeabuchi’yi birden fazla hapis cezasına çarptırdı ve bu cezaları art arda (consecutive) çekmesi kararlaştırıldı. Bu karar, onun toplamda minimum 5 yıl ile maksimum 30 yıla yakın bir süre parmaklıklar ardında kalması anlamına geliyordu.
Sonuç olarak, bu mahkumiyet ve ardından gelen uzun hapis cezası, Ibeabuchi’nin 20 galibiyet (15 nakavt) ve 0 yenilgi ile devam eden parlak ve korkutucu kariyerini aniden ve trajik bir şekilde bitirdi.Tam da David Tua ve Chris Byrd gibi dönemin en tehlikeli ve saygı duyulan isimlerini yenmişken ve bir dünya şampiyonluğu maçına bu kadar yaklaşmışken, Ike Ibeabuchi, kariyerinin zirvesindeyken ringlerden tamamen uzaklaşmak ve parmaklıklar ardına gitmek zorunda kaldı.
Sonrası, Serbest Kalma Girişimleri ve Miras: “Ya Olsaydı?” Sorusu
Ibeabuchi, uzun yıllarını Nevada hapishanelerinde geçirdi. Kasım 2015’te, Nevada eyaletindeki cezasını tamamladıktan veya şartlı tahliye aldıktan sonra serbest bırakıldı. Ancak Nijerya vatandaşı olduğu için, hapishaneden çıkar çıkmaz ABD Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza (ICE) yetkilileri tarafından gözaltına alındı. Göçmenlik durumuyla ilgili süreçler tamamlandıktan sonra, Şubat 2016’da Arizona’daki ICE gözaltı merkezinden de serbest bırakıldı. Bu dönemde boksa geri dönme niyetini güçlü bir şekilde dile getirdi ve bazı antrenmanlara başladı.
Ancak özgürlüğü uzun sürmedi. Nisan 2016’da Arizona’da şartlı tahliye kurallarını ihlal ettiği gerekçesiyle tekrar tutuklandı ve bir süre daha hapis yattı. Bu durum, onun ringlere geri dönme umutlarını büyük ölçüde suya düşürdü. Sonraki yıllarda da zaman zaman serbest kalıp tekrar gözaltına alınma veya göçmenlik sorunlarıyla boğuşma gibi durumlar yaşadı.
Bugün Ike Ibeabuchi’nin adı, boks tarihinde bir dipnot olarak değil, potansiyeli en acı şekilde harcanmış yeteneklerden biri olarak anılıyor. Onun hikayesi, inanılmaz bir yeteneğin, kontrolsüz öfkenin, muhtemel akıl sağlığı sorunlarının ve yanlış kararların nasıl bir felakete yol açabileceğinin canlı bir örneği. Boks hayranları hala soruyor: Ya Ibeabuchi o gece Las Vegas’ta kendini kontrol edebilseydi? Lennox Lewis ile karşılaşsa ne olurdu? Klitschko kardeşlerin dominasyonuna bir rakip olabilir miydi? Ağır siklet tarihi baştan mı yazılırdı?
Bu soruların cevapları asla bilinemeyecek. Bilinen tek gerçek, Ike “The President” Ibeabuchi’nin, kendi elleriyle inşa ettiği parlak geleceği, yine kendi elleriyle yıktığı ve boks dünyasını potansiyel bir efsaneden mahrum bıraktığıdır. Onun hikayesi, sadece bir sporcunun düşüşü değil, aynı zamanda kişisel sorumluluk, ruh sağlığı ve trajedinin iç içe geçtiği karmaşık bir insanlık dramıdır.
Eddie Hearn: Dubois'nun Tartışmasız Şampiyonluk Şansı Var
Eddie Hearn, Oleksandr Usyk’in Daniel Dubois ile yapabileceği olası rövanş maçı hakkında konuştu.
Usyk, kariyerinin sonbahar dönemine girmiş, 40 yaşına yaklaşan bir sporcu. 2018’de eski tartışmasız kruvazör siklet şampiyonu olduktan sonra 2024’te Tyson Fury’ye karşı kazandığı galibiyetle tartışmasız ağır siklet şampiyonu olarak sporda ulaşabileceği her şeyi başarmış durumda.
Ukraynalı sporcu, bu başarıyı Aralık ayında Fury’ye karşı kazandığı ikinci galibiyetle pekiştirdi ve Fury’yi emekliliğe gönderdi. Artık tek bir amacı kaldı, o da iki kez tartışmasız ağır siklet şampiyonu olmak. Bunu yapmak için, Fury ile yapacağı rövanş maçını onurlandırmak adına boşalttığı IBF kemerini yeniden kazanması gerekiyor.
Bu kemer şu anda, Usyk’in Ağustos 2023’te karşılaştığı ve yendiği Dubois’nun elinde. Ancak, hakemin düşük vuruş olarak değerlendirdiği bir darbeden sonra Usyk’in yere serilmesi ve iyileşmesi için kendisine zaman tanınması nedeniyle bu galibiyet bazı kesimler tarafından tartışmalı bulundu.
iFL TV’ye konuşan Hearn, iki şampiyon arasında olası bir rövanş maçı hakkında şunları söyledi:
“Anladığım kadarıyla, bu maçı yapmaya çalışanlar var, Frank ve Yönetim Kurulu, Usyk ve ekibi ve tabii ki DAZN, iyi bir maç. Dubois’nun tartışmasız şampiyon olma şansı kesinlikle var, bu yüzden umarım İngiliz Boksu için bir başka büyük maç olur.”
Görüşmelere göre, anlaşma şu anda son aşamalarda, bu da Usyk’in zorunlu unvan savunması maçını Joseph Parker’a karşı ertelemeyi başardığı anlamına geliyor.
Tarihin En Garip Maçı: Muhammed Ali Ve Antonio Inoki
Tarih 26 Haziran 1976. Yer, Tokyo’daki Nippon Budokan arenası. Ringin bir köşesinde, sadece boks dünyasının değil, tüm zamanların en büyük spor ikonlarından biri, ağır siklet boks şampiyonu Muhammed Ali duruyordu. Diğer köşede ise Japonya’nın yaşayan efsanesi, profesyonel güreşin ve karma dövüş sanatlarının öncülerinden Antonio Inoki vardı. Bu, sadece bir boksörle bir güreşçinin karşılaşması değildi; bu, iki farklı dövüş disiplininin, iki farklı kültürün ve iki devasa egonun çarpışmasıydı. “Yüzyılın Dövüşü” olarak lanse edilen bu karşılaşma, beklentileri karşılamaktan uzak kalsa da, modern karma dövüş sanatlarının (MMA) temellerini atan olaylardan biri olarak tarihe geçti.
Fikir Nasıl Doğdu? Şampiyonun Meydan Okuması
Her şey, Muhammed Ali’nin kendine özgü kibri ve meydan okuma arzusundan kaynaklandı. Özellikle “Thrilla in Manila”da Joe Frazier’ı yendikten sonra özgüveni zirveye ulaşan Ali, sık sık “Bana rakip olabilecek başka bir dövüşçü var mı?” diye soruyordu. Bir basın toplantısında, “Herhangi bir oryantal dövüşçüye meydan okuyorum. Bana karşı çıkmaya cesaret ederse ona 1 milyon dolar vereceğim!” gibi iddialı laflar etti. Bu meydan okuma, Japonya’da büyük yankı uyandırdı. Ülkenin en popüler ve saygı duyulan profesyonel güreşçisi Antonio Inoki, bu çağrıya kayıtsız kalamazdı. Inoki, sadece bir şovmen değil, aynı zamanda gerçek dövüş yeteneklerine sahip olduğuna inanılan, judo ve karate temelleri olan bir isimdi. Teklif kabul edildi ve organizasyon için düğmeye basıldı. Ali’ye bu maç için yaklaşık 6 milyon dolar, Inoki’ye ise 4 milyon dolar ödeneceği konuşuluyordu – o dönem için astronomik rakamlar.
Yükselen Tansiyon ve Söz Düelloları
Maç yaklaştıkça, özellikle Ali tarafından tansiyon giderek artırıldı. Ali, Japonya’ya geldiğinde her zamanki gibi şovunu yapıyordu. Havalimanında onu karşılayan kalabalığa esprili ve kışkırtıcı demeçler veriyordu:
Ali: “Antonio Inoki de kimmiş? Adını bile doğru dürüst telaffuz edemiyorum! Onu ringde palyaçoya çevireceğim!”
Ali: (Inoki’nin belirgin çenesine atıfta bulunarak) “Ona ‘Pelikan’ lakabını takacağım! O çeneye iyi bir yumruk indirdiğimde neler olacağını göreceğiz.”
Ali: “Bu bir gösteri maçı olmayacak. Gerçek bir dövüş olacak! Boks en üstün dövüş sanatıdır ve bunu tüm dünyaya kanıtlayacağım.”
Ali, antrenmanlarında bile Inoki ile dalga geçiyor, onu taklit ediyor ve kolay bir zafer kazanacağını iddia ediyordu. Hatta Inoki’ye aşağılayıcı bir isim olan “The Pelican” (Pelikan) lakabını taktığı ve bunu sık sık kullandığı söylenir.
Antonio Inoki ise daha sakin ve saygılı bir tavır sergiliyordu. Japon kültürünün getirdiği bir ağırbaşlılıkla Ali’nin sözlerine doğrudan karşılık vermekten kaçınıyor, ancak kendi disiplininin gücüne inandığını belirtiyordu:
Inoki: “Ali büyük bir şampiyon, ona saygı duyuyorum. Ama ringde her şey olabilir. Japon dövüş sanatlarının ve profesyonel güreşin gücünü ona göstereceğim.”
Inoki: “Bu sadece benim için değil, Japonya için de önemli bir maç. Onu hayal kırıklığına uğratmayacağım.”
Maçın en tartışmalı yönü, dövüşten hemen önce belirlenen ve sürekli değiştirilen kurallardı. Başlangıçta daha serbest bir dövüş olması beklenirken, Ali’nin kampı, Inoki’nin güreş ve tekme yeteneklerinden endişe duyarak son anda çok kısıtlayıcı kurallar dayattı. Bu kurallar, maçın gidişatını tamamen değiştirdi:
Tekme Kuralı: Inoki, Ali’ye ancak bir dizi yerde veya iki dizi birden yerdeyken tekme atabilecekti. Ayaktayken tekme atması yasaktı. Bu, Inoki’nin en tehlikeli silahlarından birini neredeyse tamamen etkisiz hale getirdi.
Yakalama ve Fırlatma Kısıtlamaları: Inoki’nin Ali’yi yakalaması, sarması veya fırlatması (güreşin temel unsurları) büyük ölçüde kısıtlandı.
Yerde Dövüş: Yerde mücadeleye neredeyse hiç izin verilmiyordu.
Bu kurallar, Ali’yi Inoki’nin güreş ve tekme tehdidinden korumak için tasarlanmıştı, ancak aynı zamanda Ali’nin boks yeteneklerini sergilemesini de engelledi. Çünkü Inoki, ayakta savunmasız kalmaktansa, sırt üstü yatıp Ali’nin bacaklarına tekme atmayı tercih edecekti.
Inoki vs. Ali maçında neler yaşandı?
Antonio Inoki ilk raunda fırtına gibi başladı ve Muhammed Ali’nin bacaklarına doğru kayarak saldırdı, Ali ise bu saldırıyı yana adımlayarak savuşturdu. Karşılaşma için belirlenen özel kurallar buna izin veriyordu.
İlk yedi raunt boyunca Inoki, dünya ağır siklet şampiyonunu yere (kanvasa) sermek amacıyla Ali’nin bacaklarını hedef aldı, ancak Amerikalı boksör bu çabaları etkili bir şekilde savuşturmayı başardı.
Karşılaşmadaki ilk knockdown (yere düşürme) yedinci rauntta Inoki tarafından geldi. Inoki, uzun bir direkt yumruk (jab) yedikten sonra, savurma bir tekme ile Ali’yi yere indirdi.
Inoki, sekizinci rauntta iki tekme daha atarak Ali’yi ikinci kez yere düşürdü, ancak hakem Japon güreşçiyi kural dışı vuruş (low blow) konusunda uyarmak zorunda kaldı.
Daha sonra dövüş, başlangıca benzer bir düzende devam etti; Inoki (tekmelerle) Ali’yi devirmeye çalışırken, Ali de attığı kendi yumruklarıyla etkili oluyordu.
15 raundun ardından, bu eğlenceli karşılaşmanın bitiminde her iki dövüşçü de el sıkıştı.
Ringdeki Garip Dans: 15 Raundluk Antiklimaks
Maç başladığında, Nippon Budokan’ı dolduran on binlerce seyirci ve televizyonları başındaki milyonlarca kişi, nefeslerini tutmuş bir aksiyon bekliyordu. Ancak gördükleri, tam bir hayal kırıklığıydı.
Inoki, kuralların kendisine bıraktığı tek etkili stratejiyi uyguladı: Maçın büyük bölümünü sırt üstü veya oturur pozisyonda geçirdi. Sürekli olarak Ali’nin bacaklarına, özellikle de sol dizine alçak tekmeler savurdu. Ali ise ayakta kaldı, Inoki’nin etrafında daireler çizdi, gardını düşürmesini bekledi ve ona yaklaşması için sık sık laf attı: “Kalk ve dövüş pelikan!”, “Korkak gibi yatma!” gibi sözlerle onu kışkırtmaya çalıştı.
Ancak Ali, yerdeki bir rakibe etkili yumruklar atamıyordu ve Inoki’nin tekmelerinden kaçınmak için sürekli hareket etmek zorundaydı. Maç boyunca Ali sadece birkaç etkisiz yumruk atabildi. Inoki’nin tekmeleri ise sayıca çok daha fazlaydı ve Ali’nin bacaklarında ciddi hasara yol açmaya başlamıştı. Özellikle Ali’nin sol bacağı şişmeye ve morarmaya başladı.
Seyirciler başlangıçtaki merak ve heyecanlarını hızla kaybetti. 15 raunt boyunca süren bu tekdüze ve aksiyonsuz görüntü, tribünlerden “Para iadesi!”, “Utanç verici!” gibi protesto seslerinin ve yuhalamaların yükselmesine neden oldu. Hakemler de ne yapacaklarını bilemez haldeydi.
Sonuç: Beraberlik ve Tartışmalı Miras
15 raundun sonunda hakemler maçı berabere ilan etti. Bu sonuç kimseyi tatmin etmedi. Ali, ringden inerken bacakları kanıyordu ve ciddi şekilde acı çekiyordu. Inoki’nin tekmeleri, Ali’nin sol bacağında iki kan pıhtısı (tromboz) oluşmasına ve enfeksiyona neden olmuştu. Bu sakatlık, Ali’nin kariyerinin geri kalanını ve özellikle hareketliliğini olumsuz etkiledi. Hatta doktorlar bir ara bacağının kesilmesi ihtimalinden bile bahsetmişlerdi. Ali daha sonra o tekmeler için, “Hayatımda böyle bir acı hissetmemiştim,” diyecekti.
Inoki ise kurallardan dolayı gerçek yeteneklerini gösteremediği için hayal kırıklığına uğramıştı ama dünyanın en büyük boksörüne karşı ayakta kalmış ve ona ciddi zarar vermiş olmanın tatminini yaşıyordu.
Maçın Mirası: Bir Fiyasko mu, MMA’in Habercisi mi?
Ali vs. Inoki maçı, yapıldığı dönemde büyük ölçüde bir “fiyasko” ve “sirk gösterisi” olarak görüldü. Beklenen disiplinler arası epik savaş yerine, kurallarla boğulmuş, tuhaf ve sıkıcı bir olay yaşanmıştı.
Ancak yıllar geçtikçe, maçın önemi farklı bir perspektifle değerlendirilmeye başlandı. Kısıtlamalara rağmen, farklı dövüş stillerinin birbirlerine karşı nasıl stratejiler geliştirebileceğini göstermesi açısından önemliydi. Özellikle Inoki’nin sırt üstü yatarak uyguladığı “guard” benzeri pozisyon ve bacak tekmeleri, daha sonra gelişecek olan MMA’de sıkça görülen tekniklerin ilkel bir versiyonu olarak kabul edildi. Bu nedenle, Ali vs. Inoki maçı, genellikle modern MMA’in öncülerinden veya “ata maçlarından” biri olarak anılır.
İki efsane, bu garip maçtan sonra birbirlerine karşı büyük bir saygı geliştirdiler. Ali, Inoki’nin emeklilik maçına katılmak için yıllar sonra tekrar Japonya’ya gitti ve ikili dostane ilişkilerini sürdürdü.
Sonuç olarak, Muhammed Ali vs. Antonio Inoki karşılaşması, beklentileri karşılamayan tuhaf bir dövüştü. Ancak yarattığı küresel ilgi, Ali’nin aldığı ciddi hasar ve karma dövüş sanatlarının geleceğine yaptığı istem dışı katkıyla, spor tarihinde eşi benzeri olmayan, unutulmaz bir olay olarak yerini korumaktadır. Belki de en büyük ders, farklı disiplinlerin gerçek anlamda çarpışabilmesi için adil ve mantıklı kurallara ihtiyaç duyulduğuydu.
